Spis Treści

W UNM kilkoro nauczycieli, wcześniej było uczniami. Jedną z nich jestem ja, następne to Luiza Vercelli, Christopher Flint i była już nauczycielka – Lena Deleris, która znów jest naszą uczennicą. Chris nie zmienił imienia, ja także. Luiza zaś nazywała się Eva Sujkowska, a Leną była Ashlaris Lee. Zdaniem niektórych, lepiej jest zmienić imię i nazwisko – wtedy nie wiadomo kto kim jest, ale czy to skuteczne? W przypadku Leny nie było, strasznie źle ją postrzegano, w kręgach uczniowskich mówiono iż udaje, chce zniszczyć i ma swoich pupilków. W przypadku Luizy jednak tak, nikt jej nie zaczepiał teraz odnosi sukcesy pedagogiczne ( bynajmniej odnosiła, bo teraz zaraziła się ode mnie manią odejmowania punktów). No, ale po co się ukrywać? Każdy kto ma się dowiedzieć i tak się dowie, a kto nie to się domyśli. Gdy ktoś próbował pomóc którejś osobie z tej czwórki zaraz go okrzyknięto lizusem.

Ja ze swojego małego, bo małego, ale doświadczenia wiem iż ludzie jeżdżą ile się da. Na początku II klasa strasznie się zachowywała. Pomagały mi tylko osoby z którymi nie miałam najlepszych kontaktów, a ci z którymi żyłam w zgodzie, rzucili się na mnie. Teraz jednak wszyscy się pogodzili, a ja dzięki temu zyskałam przyjaciół ^^

Z I klasą było jeszcze gorzej. Przepraszam za wyrażenie które użyje, ale większość z nich to „rozwydrzone bachory”. Myśleli, że jak nowa, to da mi się wejść na głowę. Nic bardziej mylnego, przeżyłam lekcje z Sarą i parę z Leną, wiem jak się używa moderki. Gdy był malutki szum włączałam moderowaną. Potem przeszłam na minusy. Raz połączyłam to wszystko. Uczniowie nazwali mnie terrorystką, niektórzy rozpuścili plotkę na moją prośbę i od teraz jest cisza, a jak nie – odejmuje punkty. Jednak nigdy nie zapomnę jedynej kartkówki jaką zrobiłam. Według jednej osoby z nich, główne rdzenie różdżek to: „włos z dupy feniksa, pióro z głowy smoka i łuska z grzywy jednorożca” .

Niektórzy myśleli, że nadając mi tytuł „na jej lekcje lepiej nie przychodzić” przeszkodzą mi. Niestety, byli w wielkim błędzie. Ucieszyłam się z niego i moim marzeniem jest, by nadal go zatrzymać.

Teraz już jest tak jak było, jezeli nie lepiej. Więc po co zaczepialiście się na początku? Czy wcześniejsze postępowanie niczego was nie nauczyło? To, że człowiek zostaje nauczycielem, powoduje albo brak czasu, albo jak w moim przypadku głupie, wysokie ambicje. Uważam, że nie powinniśmy być potępiani i to nie tylko dlatego, że jestem jedną z nich, bo każdy kto mnie zna, wie jak się odnosiłam do takich nauczycieli – tak samo jak do innych.