Horkruksy Lorda Voldemorta:

- dziennik Toma Marvolo Riddle'a (Lorda Voldemorta) - zniszczony przez Harry'ego Pottera,
- pierścień Marvolo Gaunta - został zniszczony przez Albusa Dumbledore'a,
- medalion Slytherina - Regulus Black próbował go zniszczyć, ale nie udało mu się to. Podmienił medalion na fałszywy, a prawdziwy dał Stworkowi na przechowanie.
-diadem Roveny Ravenclaw - został przypadkowo zniszczony przeż Crabbe'a zaklęciem Szatańska Pożoga w Pokoju Życzeń
-puchar Helgi Hufflepuff - Hermiona zniszczyła go kłem bazyliszka po ponownej wizycie w Komnacie Tajemnic
-wąż Nagini - zniszczony przez Neville'a Longbottoma mieczem Gryffindora.
-Harry Potter - Harry oddał życie dobrowolnie, dzięki temu przeżył, gdy Voldemort go zabił.

8. Sprzymierzeńcy Lorda Voldemorta.

Lord Voldemort przy pomocy tylko i wyłącznie swoich wiernych sług - śmierciożerców nie mógł zapewnić sobie zwycięstwa i całkowitej hegemonii w świecie Magii.
Dlatego też zaczął zjednywać sobie inne istoty magiczne, które miały mu pomóc w osiągnięciu celu.
Do sprzymierzeńców Lorda Voldemorta zaliczamy wilkołaki, inferiusy, olbrzymy i dementorów.


1) Wilkołaki

Wilkołak - to w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy grozny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku, po ukąszeniu przez innego wilkołaka. Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią albo założenie zaczarowanego pasa czy zwierzęcej skóry. W szesnastym i siedemnastym stuleciu powszechnie wierzono że człowiek mógł stać się wilkołakiem zawierając pakt z diabłem. Częste były procesy o wilkołactwo, bodaj najsłynniejszym z nich był proces niejakiego Gillesa Garniera, który w roku 1573 zamordował kilkoro dzieci w okolicach burgundzkiego miasta Dole. Schwytany na gorącym uczynku zeznał, że zawarł pakt z Diabłem, który pokazał mu jak stać sie wilkiem. Garnier został spalony żywcem na stosie 18 stycznia 1574 roku. Również Herodot twierdził, iż wród Neurów, według zwyczaju każdy raz do roku zamieniał się w wilka. Raz w miesiącu, przy pełni księżyca, zazwyczaj normalny, o zdrowych zmysłach człowiek miał zamienić się w krwiożerczą bestię.


2) Inferiusy

Inferius - Ciało zmarłej osoby ożywionej przez Czarnoksiężnika. Całkowicie mu podporządkowane. Inferius zachowuje się jak marionetka w rękach czarnoksiężnika. Nazwa powstała od łacińskich słów "inferiae", "infernus" (piekło), "inferus" - wszystkie związane ze światem umarłych.


3) Olbrzymy

Olbrzym - zwany także wielkoludem, jest istotą, podobną do człowieka, lecz o wiele od niego większą. Choć słowo gigant szczególności odnosi się do istot z mitologii greckiej, używane jest też często po prostu jako synonim "olbrzyma".

Przedstawiciele tej rasy w świecie czarodziejów nie są mile widziani wśród ich społeczności. Ich liczba w ostatnich latach gwałtownie zmalała. Jest to efekt nietolerancyjnej polityki magów wobec nich. Powodem jest także wojownicza mentalność omawianej rasy. Okoliczności zmuszają je do życia w niedostępnych dolinach górskich i grupowania się w plemiona (niegdyś wrogich sobie szczepów), liczące kilkadziesiąt osobników. Co pewien czas wybuchają krwawe walki o wpływy i władzę pomiędzy współplemieńcami. Gurgiem (przywódcą) zostaje członek zwycięskiej strony.

Olbrzymy charakteryzują się wzrostem w granicach 20-24 metrów. Ich gruba skóra koloru szarego jest odporna na większość zaklęć. Posiadają jak na swój wzrost duże stopy, które są pokryte naturalną podeszwą. Nie są zaliczane do bystrych i inteligentnych. Niewielka ilość zna ludzki język. Dyplomata chcący zyskać przychylność wodza musi składać podarki, które wywołają zainteresowanie plemienia.

Jedynymi, szerzej znanymi gurgami byli Karkus, skłonny do poparcia Zakonu Feniksa (posłami Zakonu w tej misji byli Hagrid i Olimpia Maxime - półolbrzymy). Został jednak obalony i stracony przez jego następcę - Golgomata. Nowy wódz popierał stronę śmierciożerców. Dalsze ich losy nie są znane.


4) Dementorzy

Dementorzy (ang. dementor) to strażnicy Azkabanu, więzienia dla czarodziejów. Straszliwe istoty, które wysysają z ludzi wszelkie dobre i szczęśliwe wspomnienia, pozostawiając tylko to, co najgorsze. Mają czarne płaszcze i dłonie pokryte liszajami. Kiedy są w pobliżu, robi się strasznie zimno. Zwalczyć ich można tylko wyczarowując patronusa, który przepędza dementora. W ostateczności wysysają z człowieka duszę przez usta, co nazywa się pocałunkiem dementora; po złożeniu pocałunku człowiek żyje, jednak staje się jak pusta muszla.

Dementorzy to najgorsze żyjące istoty które są pod władzami Ministerstwa Magii. Niestety wymknęli się spod kontroli i wypuścili śmierciożerców na wolność, którzy pod władzą Voldemorta mieli wykraść przepowiednię z departamentu tajemnic. Dementorzy zgodnie z wolą Dolores Umbridge atakują Harrego na oczach jednego z mugoli, kuzyna Harrego Dudleya. Dementorzy wysysają ze swoich ofiar wszystkie szczęśliwe wspomnienia i chwile. Szczęście jest ich pożywieniem. Wtedy całują swoje ofiary które są wcześniej doprowadzone do szaleństwa. Potem umierają.

Mimo oczywistych wad dementorów Korneliusz Knot nie miał oporów przed korzystaniem z ich pomocy. Przeciwnikiem bratania się z tymi potworami jest Albus Dumbledore, ale Minister Magii zawsze usprawiedliwiał się faktem, że w Azkabanie siedzą najgrozniejsi śmierciożercy. Jednak po odzyskaniu ciała Voldemort namówił bez problemu dementorów, by przeszli potajemnie w jego służbę. Strażnicy Azkabanu zwrócili wolność dziesięciu najwierniejszym zwolennikom Czarnego Pana. Ministerstwo wypowiedziało im współpracę dopiero wtedy, gdy ich zdrada stała się oczywista.


Pocałunek dementora
Jest to wyssanie duszy człowieka przez dementora. Czyni on to (dementor) przez dziurę, którą można nazwać ustami, lecz owej jamy nie widać, o ile dementor nie postanowi sięgnąć po ostateczną broń, jaką jest ów pocałunek. Gdy to zrobi dusza zostaje wyssana, co sprawia, że osoba staję się czymś w rodzaju rośliny. Żyje, lecz straciła świadomość. Można to porównać do śpiączki, lecz takiej z jakiej nie można się zbudzić. Ochronić może przed tym jedynie patronus, który odstraszy dementora.

---

9. Poplecznicy Voldemorta, czyli Śmierciożercy.

Śmierciożercy to grupa czarodziejów z reguły czystej krwi, najczęściej pochodzących z rodów o długiej i wieloletniej tradycji. Byli siłą wykonawczą planów Voldemorta - wykonywali najtrudniejsze zadania, zlecone im przez swojego guru. To oni przyczynili się do śmierci ogromnej liczby ludzi (zarówno mugoli jak i czarodziejów) - mieli przyzwolenie od swojego pana na zabijanie mugoli, co było dla nich ogromną zabawą.

Po upadku Voldemorta wielu z nich zostało wyłapanych przez aurorów, osądzonych i zesłanych do Azkabanu, inni zginęli, a niektórzy wrócili, twierdząc, że Voldemort rzucił na nich czar i opanował ich umysły.

Gdy Voldemort powrócił, większość śmierciożerców ponownie poparła swojego pana. Część zrobiła to jednak tylko z obawy przed jego gniewem. Wierni śmierciożercy zostali wynagrodzeni przez Voldemorta, a na tych, którzy go zdradzili, wydał wyrok śmierci.

Wśród śmierciożerców możemy wyróżnić takie nazwiska jak:
Slatero Quirrell, Severus Snape, Igor Karkarow, Barty Crouch Jr., Peter Pettigrew, Lucjusz Malfoy, Draco Malfoy, Crabbe senior, Crabbe junior, Goyle senior, Goyle junior, Bellatrix Lestrange, Rodolphus Lestrange, Rabastan Lestrange, Augustus Rookwood, Antonin Dolohov, Walden Macnair, Regulus Black, Evan Rosier , Gibbon, Travers , Fenrir Greyback - Avery, Nott, Jugson, Mulciber, Yaxley, Małżeństwo Carrow, Marvin Slughtorn , Fred Mord - Daron Saltatrix-Grey.

Niektórzy z nich, ci najbardziej znani i najokrutniejsi, zostaną omówieni w następnych lekcjach.

---

Podręcznik opracowany przez Kingę Flames, edytowany przez Karolinę DeuMus tylko i wyłącznie dla UNM.
Edycja podręcznika by Natalia McColin podczas Remontu Bibloteki.
®Wszelkie prawa zastrzeżone!